Biografische feiten

  •  Raoul Servais (Oostende, 1 mei 1928) studeerde toegepaste kunsten aan de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten (KASK) in Gent.
  • Pas afgestudeerd wordt hij in juni 1953 belast met de uitvoering van de monumentale schilderijenreeks “Le Domaine Enchanté” van René Magritte in het Casino te Knokke.
  • In 1963 richt Raoul Servais met de steun van directeur Geo Bontinck in de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten in Gent een autonome afdeling Animatiefilm op, de eerste school van die aard op het Europese vasteland.
  • In 1973 werd Raoul Servais verkozen tot lid van de Koninklijke Academie voor Wetenschappen en Kunsten van België. Momenteel is hij erelid.
  • In 1985 realiseert Servais voor de Brusselse vervoersmaatschappij MIVB het concept voor de wanddecoratie in het metrostation Houba-Brugmann.
  • Van 1985 tot 1994 was Raoul Servais algemeen voorzitter van ASIFA (Association Internationale du Film d’Animation). Sedert 2010 is hij erevoorzitter van ASIFA.
  • Hij is medestichter van het Vlaams Audiovisueel Fonds vzw, was ondervoorzitter van het Henri Storck Fonds en is ondervoorzitter van het fonds dat zijn naam draagt.
  • In 2008 benoemde de Universiteit Gent Raoul Servais tot Doctor Honoris Causa. Hij is laureaat van de Van Acker Prijs (Brugge, 1975). In 2002 kreeg hij de vijfjarige cultuurprijs van de provincie West-Vlaanderen. Het Vlaams Parlement kende hem in 2010 een gouden erepenning toe. Hij is ook Cultureel Ambassadeur van Vlaanderen geweest.
    – Servais ontving de Espiga de Oro (Gouden Aar) voor zijn filmcarrière in Valladolid, de speciale prijs van de jury voor het geheel van zijn oeuvre (de Hans Christian Andersenprijs)in 1975 op het festival van de sprookjesfilm in Odense (Denemarken), de Norman McLaren Heritage Prize van de Canadese National Film Board, de Dragon of Dragons Lifetime Achievement Award van het Filmfestival van Krakau (Polen), de carrièreprijs van het internationaal animatiefilmfestival van Hiroshima (2010) en in 2015 de Kristallen Pegasus ter bekroning van zijn oeuvre op het animatiefilmfestival van Poznan (Polen).
  • Raoul Servais behaalde tot vandaag meer dan vijftig filmprijzen en onderscheidingen, onder meer de San-Marco Leeuw voor beste animatiefilm in Venetië (1966 – Chromophobia), de Grote Prijs van de Jury in Cannes (1971 – Operation X-70), de Gouden Palm, eveneens in Cannes (1979 – Harpya), de Grote Prijs van het animatiefilmfestival van Annecy en de prijs van de internationale filmkritiek (1988 – Nachtvlinders), naast belangrijke prijzen op tal van andere festivals in België en in het buitenland: Bilbao, Teheran, Montreal, Leipzig, Moskou, Chicago, Philadelphia, Sydney, Oberhausen, Zagreb, Porto, Rome, Valladolid.
  • Servais-hommages met retrospectieven van zijn werk werden o.a. gehouden in het Centre Georges Pompidou in Parijs, het Centre Wallonie-Bruxelles in Parijs, in Saint-Etienne, Annecy, Valladolid, Madrid, Valencia, Siena, Bursa, Istanbul, Ankara, Sousse (Tunesië), Meknes (Marokko), Montreal, Vancouver, het Museum of Modern Art en het Ziegfeld Theatre in New York en in Chicago. Voorts in de Walt Disney Studios in Burbank – Hollywood, Tokyo, Osaka, Hiroshima, Hongkong, Taishung (Taiwan), Jeonju (Zuid-Korea), Rio de Janeiro, São Paulo Sint-Petersburg en Poznan.
  • Tentoonstellingen van zijn grafisch-filmisch oeuvre reisden naar Osaka, Annecy, Montreal, Parijs, Laon, Roubaix, Teheran, Bursa, Caïro, Valladolid, São Paulo, Gent, Oostende, Middelkerke en Bredene.

 

Raoul Servais met Henri Storck, pionier van de documentaire film en eveneens Oostendenaar.

Raoul Servais met Henri Storck, pionier van de documentaire film en eveneens Oostendenaar.

SERVAIS EN HET ANIMATIEFILMONDERRICHT

Gezien Raoul Servais van geen enkel filmonderricht kon genieten en daardoor als autodidact een jarenlange zoektocht naar de geheimen van de animatiefilm moest ondernemen, oordeelde hij dat de opkomende generatie hiervan gespaard moest worden.
In de jaren zestig stichtte hij daardoor de allereerste scholing animatiefilm van het Europese vasteland in de schoot van de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten (KASK) in Gent.
Acht jaar lang doceerde hij eveneens animatiefilm aan de École nationale supérieure des arts visuels de La Cambre (ENSAV) in Brussel. Gedurende twee jaar was hij verantwoordelijk voor de vorming animatiefilm aan het Centre Tertiaire de Formation in Valenciennes (Fr.).
Als gastdocent werd hij uitgenodigd op de filmfaculteit van het Columbia College of Art in Chicago en op Calarts (California Institute of the Arts) in Los Angeles (VS). Een doceeropdracht van twee jaar werd hem aangeboden door de Harvard University in Boston maar wegens filmproductieverplichtingen kon hij dit aanbod niet aanvaarden.
Teneinde de belangstelling voor de animatiefilm reeds op zeer jeugdige leeftijd op te wekken richtte hij, met de steun van Jacques Dubrulle en de inzet van de deskundige begeleiders Christel Degros en Isabelle Cracco, het jeugdatelier Waf! op in de schoot van de vzw Fonds Raoul Servais.

 

Met dank aan Philippe Moins