After 1940

De oorlogsperiode was eigenaardig genoeg niet nadelig voor de animatiefilm, in hoofdzaak om twee redenen: de Duitse bezetter hechtte veel minder belang aan animatiefilm dan aan speelfilm of documentaire, en legde daarom zo goed als geen beperkingen op; tegelijk werd de import van Amerikaanse producten, waaronder animatiefilms, stopgezet zodat de markt open lag voor plaatselijke ondernemers. Op die manier werd een basis gelegd voor de bloei die na de oorlog geleidelijk tot stand zou komen.
In die periode traden enkele nieuwe initiatiefnemers op de voorgrond, in hoofdzaak in Franstalig België. Paul Nagant en Albert Fromenteau richtten in 1940 te Luik de animatiefilmstudio C.B.A. op, en realiseerden tijdens de oorlogsjaren enkele korte 35mm animatiefilms, die in de bioscopen vertoond werden, maar die eveneens op 8mm uitgebracht werden voor particuliere verkoopsdoeleinden. Na een brand in 1942 verhuisde de studio naar Brussel. Het is de periode dat tekenaars als Franquin en Pierre Culliford (die als Peyo, de Smurfen ontwierp) er zich om den brode eveneens met animatiefilm bezighielden.